Καλωσορίσατε

Η  ΙΔΡΥΣΗ ΤΗΣ ΠΑΓΚΥΠΡΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ (Π.Ε.Π.)
(Σύντομη ιστορική αναδρομή)

Για την ιστορική αλήθεια και για να μη ξεχνούμε, υπενθυμίζουμε πως πάνω στις στάχτες και τα ερείπια της ανείπωτης συμφοράς, του απερίγραπτου ολέθρου και της πρωτόγνωρης τραγωδίας που προκάλεσαν το μαύρο εκείνο Ιούλη του 1974 η προδοσία της ΕΟΚΑ Β΄ και της χούντας των Αθηνών στις 15/7/1974 και ακολούθως η βάρβαρη και απάνθρωπη τουρκική εισβολή στην Κύπρο στις 20/7/1974, γεννήθηκε η Παγκύπρια Επιτροπή Προσφύγων.

 Από τις πρώτες μέρες, μετά από τον πρώτο γύρο της τουρκικής εισβολής και μέσα στις εφιαλτικές και απελπιστικά αντίξοες τραγικές συνθήκες, που επικρατούσαν παντού, πραγματοποιήθηκε στα γραφεία της Παγκύπριας Ασφαλιστικής Εταιρείας στη Λευκωσία  η πρώτη συνάντηση μερικών ατόμων, για ανταλλαγή απόψεων γύρω από την όλη κατάσταση που δημιουργήθηκε και τη διάγνωση και εξεύρεση των τρόπων αντιμετώπισής της.

 Μέσα από τους διάφορους προβληματισμούς και τις απόψεις που κατατέθηκαν για το πώς θα μπορούσαν να βοηθηθούν οι πρώτες τριάντα περίπου χιλιάδες του  κόσμου που εκδιώχθηκαν και εκτοπίστηκαν από τα σπίτια, τις περιουσίες και τις εργασίες τους διά της βίας των όπλων του τουρκικού στρατού εισβολής, ο Βουλευτής Κερύνειας κ. Χρίστος Κουρτελλάρης, που συμμετείχε στη συνάντηση, εισηγήθηκε τη δημιουργία μιας Επιτροπής αποτελούμενης από άτομα που θα μπορούσαν να δραστηριοποιηθούν άμεσα.

 Έτσι, όπως αναφέρεται και στο βιβλίο του κ. Πάνου Μυρτιώτη "Ο ΑΘΛΟΣ",  ιδρύθηκε η Παγκύπρια Επιτροπή Προσφύγων, της οποίας τα πρώτα ιδρυτικά μέλη ήταν τα πιο κάτω άτομα:

Δρ  Φειδίας Παρασκευαΐδης από τη Λάπηθο
Χρίστος Κουρτελλάρης από τον Άγιο Δομέτιο  (Είχε εκτοπισθεί το 1963 από  την Ονήσια)   
Νίκος Χιώτελης από την Κερύνεια
Σωτήρης Μαυρίδης από το Κάτω Δίκωμο  και
Χριστάκης Πασχάλης, επίσης από το Κάτω Δίκωμο.

 Δυστυχώς όμως, λόγω του ότι στις 15 Αυγούστου 1974 ο τουρκικός στρατός είχε προχωρήσει και στο δεύτερο γύρο εισβολής, που είχε ως αποτέλεσμα την κατάληψη του 37% της Κύπρου, ο αριθμός των εκτοπισμένων αυξήθηκε στις διακόσιες περίπου χιλιάδες και δημιουργήθηκε μια τρομερά χαώδης κατάσταση, η αρχική ηγετική ομάδα της Π.Ε.Π. διευρύνθηκε και παράλληλα από τις αρχές του Σεπτέμβρη του 1974 λειτούργησαν οι Επαρχιακές Επιτροπές Προσφύγων που κατά γενική ομολογία διεδραμάτισαν σημαντικό και ουσιαστικό ρόλο στην μεγάλη προσπάθεια για την ανακούφιση και την αποκατάσταση των προσφύγων.

 Ίσως αρχικά, η ίδρυση της Παγκύπριας Επιτροπής Προσφύγων, από τις πρώτες μέρες της συμφοράς,  που έκτοτε παρέμεινε γνωστή σαν Π.Ε.Π., θεωρήθηκε σαν μια αυθόρμητη αντίδραση και ενέργεια, αλλά δυστυχώς, όπως αποδείχτηκε στη συνέχεια, ήταν απόλυτα αναγκαία και αναπόφευκτη.

 Ως γνωστό, ύστερα από διαβουλεύσεις και συζητήσεις τριών περίπου χρόνων μεταξύ των Κοινοβουλευτικών Κομμάτων, το 1994 ψηφίστηκε από τη Βουλή των Αντιπροσώπων ο Περί Π.Ε.Π. Νόμος 71(Ι) του 1994, που προνοούσε τη Σύσταση, τους Σκοπούς, τη Λειτουργία, τη Δομή και τις Αρμοδιότητες της Παγκύπριας  Ένωσης Προσφύγων, η οποία ουσιαστικά διαδέχτηκε τη γνωστή σε όλους Παγκύπρια Επιτροπή Προσφύγων (Π.Ε.Π.), που λειτουργούσε από τον Ιούλιο του 1974 μέχρι την ψήφιση του πιο πάνω Νόμου.

 Η Π.Ε.Π., μέσα σε απερίγραπτα δύσκολους καιρούς και κάτω από τις πιο τραγικές και αντίξοες συνθήκες, διεδραμάτισε και συνεχίζει να διαδραματίζει πρωταγωνιστικό ρόλο και δίκαια η προσφορά της στον προσφυγικό κόσμο και στην Κύπρο γενικότερα, θεωρείται πολύ σημαντική, αποτελεσματική και ανεκτίμητη.